Iran rzekomo próbował wejść na pokład brytyjskiego tankowca w Cieśninie Ormuz

Wreszcie wydaje się, że Teheran jest zdeterminowany, aby podążać za swoimi groźbami wejście na pokład tankowca Grace 1 podczas jego przejścia przez Cieśninę Gibraltarską przez siły brytyjskie. Rzeczywiście, zgodnie z komunikatem prasowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych po drugiej stronie kanału La Manche, trzy łodzie motorowe należące do oddziału piechoty morskiej Gwardii Rewolucyjnej rzekomo rzuciły się w pościg za tankowcem British Heritage, po czym zostały wyparte przez fregatę Royal Navy HMS Montrose, która płynął w pobliżu Cieśniny Ormuz.

Podano niewiele wskazówek na temat operacji, ale w komunikacie prasowym oficjalnej agencji Fars rewolucyjni strażnicy zaprzeczyli, jakoby chcieli zaatakować ten tankowiec ani nawet nie przekroczyli ścieżki Montrose.

Niezależnie od tego, czy operacja zakończyła się sukcesem, czy nie, stanowi ona jednak realne zagrożenie dla statków pływających przez cieśninę, przez którą co roku przepływa 30% światowej ropy. Od połowy czerwca 2019 r. ceny ropy naftowej wzrosły z 51 dolarów do ponad 60%, co oznacza wzrost o prawie 20%, a te zapowiedzi z pewnością nie zaburzą utrzymującego się trendu. Paradoksalnie na drogiej ropie korzystają przede wszystkim adwersarze Iranu, przede wszystkim państwa Sojuszu Sunnickiego, które odnotowują szybki wzrost dochodów. Stany Zjednoczone są również zainteresowane tym, aby cena ropy przekroczyła 60 dolarów, aby inwestycje w gaz łupkowy były opłacalne, podczas gdy Rosja zbudowała swój średnioterminowy budżet w oparciu o hipotezę ceny ropy na poziomie 65 dolarów. Z drugiej strony Chiny, największy partner handlowy Iranu, nie są zainteresowane wzrostem cen ropy naftowej tak samo jak Japonia czy kraje europejskie. Dlatego też wywieranie presji na ceny ropy wydaje się samo w sobie przynosić efekt przeciwny do zamierzonego dla Iranu, który stara się przede wszystkim móc ponownie sprzedawać swoją produkcję na rynku międzynarodowym, na którym może liczyć jedynie na Chiny i Europejczyków.

Można z tego wywnioskować, że cel tej operacji miał prawdopodobnie przede wszystkim charakter wewnętrzny, aby pokazać determinację irańskiego rządu i władz religijnych do stawienia czoła swoim adwersarzom, nawet jeśli byli oni jednocześnie ich najlepszymi sojusznikami.

Na dalej

PORTALE SPOŁECZNOŚCIOWE

Ostatnie artykuły