Indie zwodowują pierwszą fregatę klasy P17A

- Reklama -

Jeśli Indie często pojawiają się w wiadomościach w związku ze swoimi programami pozyskiwania broni z zagranicy, to mają również coraz bardziej wydajny przemysł obronny, jak pokazano premiera pierwszego przedstawiciela klasy P17A, nowa klasa fregat stealth indyjskiej marynarki wojennej. Zamówione w 7 egzemplarzach w 2015 r. fregaty P17A mają wzmocnić zaangażowanie i zdolności eskortowe indyjskiej marynarki wojennej w 3 obszarach zwalczania okrętów podwodnych, przeciwlotniczych i przeciwwodnych.

Okręty te, o tonażu 6700 ton i długości 149 m, bliższe są definicji niszczyciela w rozumieniu indyjskiej marynarki wojennej niż fregacie. Oprócz armaty 127 mm będą używać m.in. 32 rakiety średniego zasięgu Barak 8 w silosach pionowych, 8 naddźwiękowych przeciwokrętowych rakiet manewrujących Brahmos, 2 potrójne wyrzutnie torped oraz, co jest obecnie bardziej zaskakujące, 2 granatniki przeciw okrętom podwodnym RBU-6000. Będą także wyposażone w radar EL/M-2248 MF-STAR Aesa pracujący w paśmie S dostarczony przez izraelskie AIA oraz sonar dziobowy HUMSA-NG, ale wydaje się, że nie są wyposażone w sonar o zmiennej głębokości. Imponujący hangar pozwoli na użycie 2 średnich helikopterów.

Wiadomości o obronie INS Visakhapatnam 2 | Budowa marynarki wojennej | Kontrakty obronne i zaproszenia do składania ofert
Niszczyciel INS Visakhapatnam wystrzelony 20 kwietnia 2015 r. Wejście do służby zaplanowano na 2021 r

Ta nowa klasa fregat, której wejście do służby przewidywane jest na lata 2021-2026 dla 7 jednostek, pokazuje zarówno dynamikę, jak i ograniczenia indyjskiego przemysłu obronnego. Dynamiczne, ponieważ równolegle z tymi 7 fregatami stocznie indyjskie wyprodukowały w tym samym okresie 4 niszczyciele tej klasy o masie 7400 ton Visakhapatnam, o charakterystyce zaskakująco zbliżonej do P17A, oraz 4 nowe fregaty klasy Talwar nabyte w Rosji (klasa Grigorowicz), a także korwety 2000 i 700 ton oraz prawdopodobnie pierwsze dwa LHD indyjskiej marynarki wojennej, jeśli władzom uda się wybrać pomiędzy 3 europejskimi propozycjami Naval Group, Fincantieri i Navantia.

- Reklama -

Z drugiej strony widzimy, że Indie w dalszym ciągu pilnie potrzebują pomocy zewnętrznej w zakresie głównych systemów swoich okrętów, takich jak radar MF-Star i rakiety izraelskiego pochodzenia Barak 8, włoska armata kal. 127 mm czy Pociski Brahmos zaprojektowane we współpracy z Rosją. W przeciwieństwie do Chin czy Korei Południowej Indie wydają się borykać ze znacznymi trudnościami w adaptacji technologii transferowanych w ramach kontraktów importowych, aby później zaprojektować własne systemy. Trudności te nie dotyczą wyłącznie dziedziny marynarki wojennej, widzimy, że pomimo wielokrotnych kontraktów na budowę i montaż rosyjskich samolotów MiG21, 27 i Su30 MKI, indyjski przemysł nie zdążył wnieść swojego wkładu.Lekki samolot bojowy Tejas jest samolotem skutecznym.

Zdjęcie 103 Wiadomości z zakresu obrony | Budowa marynarki wojennej | Kontrakty obronne i zaproszenia do składania ofert
Niszczyciele klas Kalkuta to najnowocześniejsze jednostki powierzchniowe dostępne obecnie indyjskiej marynarce wojennej. Są one wyposażone w ten sam radar MF-STAR firmy IAI, który będzie na wyposażeniu fregat P17A

W świetle trudności, jakie napotykają wszyscy producenci sprzętu obronnego w Indiach, zarówno jeśli chodzi o jakość, jak i ostateczny koszt, a także oczywistą niezdolność indyjskiego przemysłu do pozyskiwania technologii obronnych w konstruktywny sposób, możemy się zastanawiać, czy program „Made in India” prezydenta Modiego „Polityka, która mimo to odpowiada niepodważalnej koncepcji ekonomicznej, nie stała się dziś niebezpieczną piłką u nogi indyjskich sił zbrojnych, które muszą stawić czoła coraz wyraźniejszym skłonnościom Pakistanu w Kaszmirze i Chin w płaskowyże himalajskie?

- Reklama -

Na dalej

PORTALE SPOŁECZNOŚCIOWE

Ostatnie artykuły