Technologie obronne, które pojawiły się w mediach w 2021 r.

Pomimo kryzysu związanego z pandemią Covid-19, wiadomości z 2021 r. często naznaczone były pewnymi technologiami obronnymi, w geopolitycznym kontekście rosnących napięć i krytycznych kryzysów. Od niespodziewanego anulowania przez Australię zamówienia na francuskie okręty podwodne o napędzie konwencjonalnym, które miały przestawić się na amerykańsko-brytyjskie okręty podwodne do ataku nuklearnego, na pociski hipersoniczne; od podwodnych dronów po nowy chiński system frakcyjnego bombardowania orbitalnego; te technologie obronne, od dawna na tle światowej sceny medialnej, znalazły się w wiadomościach, a czasem w nagłówkach gazet w tym roku. W tym dwuczęściowym artykule przedstawimy technologie, które wywarły największy wpływ w 2021 roku w dziedzinie obronności, aby zrozumieć ich wyzwania i zastosowania.

1- Okręty podwodne z napędem jądrowym

Anulowanie kontraktu australijskiego za zaprojektowanie i wyprodukowanie 12 konwencjonalnych okrętów podwodnych typu Shortfin Barracuda z Francuskiej Grupy Marynarki Wojennej było bez wątpienia najważniejszym wydarzeniem w sferze obronności we Francji w tym roku. Jednak wybór Canberry, by zwrócić się do amerykańskich lub brytyjskich okrętów podwodnych o napędzie atomowym, był najważniejszym wydarzeniem na światowej scenie w 2021 roku. Rzeczywiście, po raz pierwszy tabu wynikające z milczącego porozumienia między 5 stałymi członkami Rady Bezpieczeństwa ONZ, sprzedaż okrętów podwodnych z napędem atomowym trzeciemu narodowi została zhakowana decyzją Joe Bidena, Borisa Johnsona i australijskiego premiera Scotta Morrisona. A wraz z nim otworzyły się drzwi na arenie międzynarodowej dla wielu krajów, które również chcą wyposażyć się w tego typu jednostki oferujące wyjątkowe osiągi, bo posiadające bardzo ważne i niemal nieograniczone źródło energii.

Wirginia sub Niemcy | Analiza obrony | Broń i pociski hipersoniczne
amerykański model okrętów podwodnych typu Virginia jest dziś postrzegany jako najprawdopodobniej wybrany przez Canberrę do programu szturmowych okrętów podwodnych z napędem atomowym

Od tego czasu, jeśli sam program australijski jest coraz częściej pod ostrzałem krytyków, w tym w Australii, ze względu na dodatkowe koszty i bardzo ważne terminy, oczywiście nie dopracowane do tej pory przez rząd australijski kilka krajów przystąpiło do wyłomu otwartego przez Joe Bidena i jego dwóch akolitów, zwracając się w szczególności do Francji, która ma bardzo odpowiednie technologie i know-how, aby przejąć ten wschodzący rynek. Jednak przykład podany przez Canberrę w tym przypadku bez wątpienia pozostawi ślady, bo poza tym Korea Południowa, Indie czy Brazylia, inne kraje mogłyby również starać się wyposażyć ten potencjał, zwracając się do mniej spostrzegawczych partnerów w tej dziedzinie, tworząc odwrót, który może oznaczać koniec międzynarodowych wysiłków w dziedzinie nieproliferacji.

Można się zatem zastanawiać, na ile amerykańska decyzja w tej sprawie została dokładnie przemyślana i czy wszystkie niewątpliwie negatywne konsekwencje, jakie wynikną, zostały ocenione przed podjęciem takiego projektu z wieloma zagrożeniami, w tym dla samej Australii, która równie dobrze mogłaby zostać pozbawiona skutecznej floty okrętów podwodnych przez dziesięć lat przed otrzymaniem swoich pierwszych atomowych okrętów podwodnych w najlepszym przypadku „po 2040”, a perspektywa konfliktu na Pacyfiku miała znacznie bardziej zwarty harmonogram.

2- Pociski naddźwiękowe

W 2019 r., odpowiadając na pytania francuskich parlamentarzystów, szef Sztabu Marynarki Wojennej admirał Prazuck uznał, że zapowiedzi dotyczące chińskiej i rosyjskiej hipersonicznej broni przeciwokrętowej nie powinny budzić większego niepokoju reprezentacji narodowej. Według niego ograniczenia związane z tymi pociskami przekraczającymi prędkość Mach 5, w szczególności w polu termicznym i elektromagnetycznym, zabraniały stosowania systemów naprowadzania, które umożliwiałyby uderzanie w statki na morzu iw wyporności. Zaledwie 2 lata później, zachęcony znaczącymi postępami Rosji z rakietami 9-S-7760 Kinzhal będącymi już w służbie, i 3M22 Tzircon przeciw okrętom który wejdzie do użytku w 2022 roku, projekt pociski naddźwiękowe stał się priorytetem większości największych armii świata, w tym, a przede wszystkim przez Atlantyk, czyli co najmniej 5 programów w tej dziedzinie jest realizowanych w tym samym czasie, których celem jest wejście do służby od 2024 r.

próba tzirkona 3M22 Niemcy | Analiza obrony | Broń i pociski hipersoniczne
Rosja zintensyfikowała testy pocisku 3M22 Tzirkon w 2021 r. z fregaty Admirał Gorszkow jako Okręt podwodny Iassen Severodvinsk

Trzeba powiedzieć, że pociski naddźwiękowe, szczególnie w dziedzinie broni przeciwokrętowej, stanowią poważne problemy dla zachodnich marynarek wojennych, ponieważ żaden z systemów przeciwlotniczych i przeciwrakietowych obecnie będących na uzbrojeniu lub znajdujących się w pobliżu tego nie robi. może liczyć na przechwycenie takiego wektora. Ponadto, ze względu na tę niezwykłą prędkość, która czasami przekracza 8000 km/h, czyli ponad 2 km na sekundę, czas między wykryciem a uderzeniem w nadziei na wdrożenie jakiegokolwiek środka zaradczego jest znacznie skrócony. Z drugiej strony, czas lotu jest bardzo krótki, szanse na uniknięcie strzału przez manewr lub prędkość między momentem wykrycia a nadejściem pocisku są również znacznie zmniejszone. Wreszcie, poza ładunkiem wojskowym przenoszonym przez te bronie, który czasem może mieć charakter nuklearny w przypadku rosyjskiego Kinzhal czy chińskiego DF-26, energia kinetyczna uwalniana przy uderzeniu pocisku w cel jest zwykle wystarczająca do przemieszczenia celu. , z wyjątkiem bardzo dużych statków, takich jak lotniskowce.

moduł hipersoniczny DF17 Niemcy | Analiza obrony | Broń i pociski hipersoniczne
Le Pocisk naddźwiękowy DF-17 Chińska premiera odbyła się podczas parady 2019 z okazji 70. rocznicy założenia PLA.

Innymi słowy, o zasięgu od kilkuset do kilku tysięcy kilometrów pociski hipersoniczne wydają się, przynajmniej na jakiś czas, mistrzami na polu bitwy powietrznej, a także ulubioną bronią do uderzeń wyprzedzających. Aby odpowiedzieć na to pytanie, mieszkańcy Zachodu uruchomili dwa rodzaje programów. Przede wszystkim zobowiązali się również wyposażyć w równoważne pociski, zgodnie z logiką wzajemnego odstraszania. Z drugiej strony uruchomiono kilka programów w celu zdobycia zdolności do przechwytywania przeciwrakietowego, zdolnego do zniszczenia tych zagrożeń w locie, zanim dotrą do swoich celów, jak np. przypadek europejskiego programu TWISTER. Faktem jest, że przez co najmniej kilka lat Moskwa i Pekin będą miały od 2022 r. zdolność do wypychania zachodnich sił morskich poza powiększony obwód, przy czym te ostatnie nie będą w stanie się przed tym bronić. Bez wątpienia jest to główna przewaga taktyczna, którą Zachód przyznał swoim dwóm wielkim geopolitycznym rywalom, co prawdopodobnie będzie miało poważne konsekwencje w nadchodzących latach.

3- F-35 kontra konkurencja Rafale


Pozostało 75% tego artykułu do przeczytania. Zasubskrybuj, aby uzyskać do niego dostęp!

Logo Metadefense 93x93 2 Niemcy | Analiza Obrony | Broń hipersoniczna i rakiety

Wykonanie odcisków ucha jest konieczne, abyśmy mogli stworzyć Twoje monitory Klasyczne subskrypcje zapewnić dostęp do
artykuły w pełnej wersjii bez reklam,
od 1,99 €.


Na dalej

1 KOMENTARZ

Komentarze są zamknięte.

PORTALE SPOŁECZNOŚCIOWE

Ostatnie artykuły