Czy artyleria przeciwlotnicza znów staje się wiarygodną alternatywą?

- Reklama -

Artyleria przeciwlotnicza wszystkich kalibrów wraca na pierwszy plan, aby stawić czoła zagrożeniom, z którymi same pociski nie są w stanie sobie poradzić, takim jak drony i ich roje.

Podczas wojny w Wietnamie amerykańskie siły zbrojne straciły blisko 3.750 samolotów i 5.600 śmigłowców. Podczas gdy myśliwce i pociski północnowietnamskie odegrały decydującą rolę, razem zestrzeliły tylko 15% samolotów utraconych przez Stany Zjednoczone, podczas gdy wypadki stanowiły 25% odnotowanych strat.

Pozostałe 60% pochodziło z północnowietnamskiej artylerii przeciwlotniczej, która przez całą wojnę stanowiła największe zagrożenie dla amerykańskich samolotów. Niedrogie w zakupie i stosunkowo proste w użyciu radzieckie i chińskie baterie przeciwlotnicze używane przez sam Wietnam Północny zestrzeliły 45% samolotów bojowych i 70% helikopterów utraconych w walce przez Stany Zjednoczone podczas tego konfliktu.

- Reklama -

Jednak pod koniec tego konfliktu pierwszeństwo postawiono na projektowanie systemów przeciwlotniczych opartych na pociskach rakietowych, uważanych za wydajniejsze i bardziej precyzyjne niż artyleria przeciwlotnicza, częściowo ze względu na doskonale utrzymywane egipskie systemy przeciwlotnicze SA-6 podczas wojny Jom Kippur w 1973 r. nowy system produkcji radzieckiej, który jest zarówno mobilny, jak i wydajny, zdolny do przechwytywania samolotów operujących na średnich i dużych wysokościach w promieniu 30 km, co stwarzało poważne problemy i wiele strat dla izraelskiego powietrza siły w pierwszych dniach konfliktu.

W rzeczywistości w latach 70. Amerykanie i Sowieci rozpoczęli wyścig w celu opracowania tego typu broni, wraz z pojawieniem się Patriota i SM-2 po drugiej stronie Atlantyku oraz S-300 i Buk po stronie radzieckiej. strona. W tym samym czasie liczba systemów artyleryjskich przeznaczonych do obrony przeciwlotniczej gwałtownie spadła na korzyść tych systemów dalekiego zasięgu i systemów krótkiego zasięgu, takich jak francusko-niemiecki Roland i radziecki SA-8 Osa .

System obrony powietrznej i przeciwrakietowej Patriot System obrony powietrznej | Analiza Obrony | Broń laserowa i energia skierowana
Opracowany w ramach programu BIG 5 armii amerykańskiej na początku lat 70. system Patriot jest symbolem dominacji pocisku w obronie przeciwlotniczej od tego czasu.

Jak zawsze w rywalizacji lancy z tarczą, w miarę jak pociski przeciwlotnicze stawały się coraz skuteczniejsze, siły powietrzne wyposażały swoje samoloty w możliwości przeciwdziałania tym systemom, niezależnie od tego, czy były to wabiki, systemy zagłuszające, latające na bardzo małej wysokości i duża prędkość, a nawet skradanie się, a także środki do pokonania potężnych radarów, które kontrolują te systemy.

- Reklama -

Przede wszystkim od lat 90. pojawiła się tak zwana broń dystansowa powietrze-ziemia, którą samolot bojowy mógł zrzucić z bezpiecznej odległości, czyli poza zasięgiem systemów przeciwlotniczych, w celu uderzenia w cel. W rzeczywistości równowaga sił ponownie ewoluowała, a broń dystansowa była trudna do przechwycenia przez pociski przeciwlotnicze, a czasem nawet tańsza niż pociski wystrzeliwane przeciwko nim.

Wraz z pojawieniem się dronów i rakiet kierowanych w 2000 roku problem pogorszył się do tego stopnia, że ​​pocisk nie był już uważany za absolutną i ostateczną odpowiedź na zagrożenia powietrzne.


LOGO metaobrona 70 System obrony przeciwlotniczej | Analiza Obrony | Broń laserowa i energia skierowana

Pozostała część tego artykułu jest przeznaczona tylko dla subskrybentów

Wykonanie odcisków ucha jest konieczne, abyśmy mogli stworzyć Twoje monitory Klasyczne subskrypcje zapewnić dostęp do
wszystkie artykuły bez reklam, od 1,99 €.

- Reklama -

Subskrypcja biuletynu

Zarejestruj się na Biuletyn dotyczący metaobrony otrzymać
najnowsze artykuły o modzie codziennie lub co tydzień

- Reklama -

Na dalej

1 KOMENTARZ

Komentarze są zamknięte.

PORTALE SPOŁECZNOŚCIOWE

Ostatnie artykuły