6 powtarzających się, ale błędnych stwierdzeń dotyczących programu samolotów nowej generacji FCAS

Ogłoszony w 2017 r., wkrótce po przybyciu Emmanuela Macrona do Pałacu Elizejskiego na jego pierwszą kadencję, program FCAS, Future Air Combat System, stanowi jeden z dwóch głównych filarów, obok programu MGCS, ambicji Francji — Niemcy rozwinęły się w tym dniu do wzmocnienie europejskiej autonomii strategicznej w dziedzinie obronności wokół strategicznej współpracy przemysłowej między obydwoma krajami. Od tego czasu program zintegrował z nim Hiszpanię, ale przede wszystkim był naznaczony rosnącymi i coraz bardziej dzielącymi napięciami między Paryżem a Berlinem, w szczególności między przemysłowcami z obu krajów, w szczególności wokół pierwszego i głównych 7 filarów programu , Next Generation Fighter lub NGF, który był przedmiotem napiętej rozgrywki między Dassault Aviation i Airbus DS przez prawie rok. Ostatecznie wydaje się, że władzom francuskim i niemieckim udało się, dzięki naciskom politycznym, wymusić na dwóch głównych producentach porozumienie w sprawie współdzielenia przemysłu i przywództwa programowego, przynajmniej w odniesieniu do transzy 1B. demonstrator technologiczny na 2027 rok.

Jednak, jak wspomniano wcześniej, program FCAS jest daleki od jednomyślności, zarówno w opinii publicznej, jak iw kręgach wyspecjalizowanych po obu stronach Renu. Aby wzmocnić poparcie dla programu, francuskie władze polityczne, czy to Ministerstwo Sił Zbrojnych, parlamentarzyści, a nawet sam prezydent Macron, ozdobiły ten program wieloma zaletami, czyniąc go nie tylko pożądanym i korzystnym dla francuskich celów strategicznych, ale także, w pewien sposób, niezbędny w wielu aspektach. W tym artykule przestudiujemy 6 najczęściej powtarzających się argumentów uzasadniających ten program, aby określić jego istotność, a tym samym jego znaczenie.

„Francja nie ma już środków budżetowych na samodzielne opracowanie programu na skalę FCAS”

Pierwszy i główny argument wielokrotnie podnoszony zarówno przez prezydenta Francji, Ministerstwo Sił Zbrojnych (F.Parly), jak i wielu parlamentarzystów należących do prezydenckiej większości, ma być nie do zatrzymania. Według niego, biorąc pod uwagę, że program FCAS ma kosztować od 80 do 100 miliardów euro, żaden kraj europejski, zwłaszcza Francja, nie ma obecnie środków na finansowanie rozwoju i produkcji takiego urządzenia i jego systemów. Jest to także bez wątpienia najbardziej wątpliwy z przytaczanych argumentów. Rzeczywiście, biorąc przykład z programu Rafalebędzie to kosztować – po dostarczeniu 225 planowanych samolotów – około 65 miliardów euro, biorąc pod uwagę wstępne badania, produkcję samolotu, badania dotyczące różnych standardów i modernizację samolotu. Jednocześnie zamówiono obecnie 284 samoloty na eksport na kwotę około 40 miliardów euro. Jednak nawet nie biorąc pod uwagę oszczędności socjalnych poczynionych przez państwo w wyniku tej nieoczekiwanej korzyści dla przemysłu, te 105 miliardów euro zainwestowane i które mają zostać zainwestowane we francuski przemysł stanowią same w sobie ponad 50 miliardów euro dochodów podatkowych i socjalnych. Stan.

DassaultAviation RAfale Patrol Niemcy | Analiza Obrony | Samolot myśliwski
Le programy Rafale będzie kosztować francuskich podatników około 500 mln euro rocznie, co jest wysiłkiem w dużej mierze akceptowalnym dla finansów publicznych siódmej co do wielkości gospodarki na świecie

Pozostała opłata za program Rafale, który, jak przypomnijmy, był często uważany za nie do udźwignięcia pod względem budżetowym przez wielu francuskich dyrektorów politycznych, nie tak dawno temu, wynosi zatem 15 miliardów euro, w oparciu o 30 lat działalności przemysłowej w tempie 3 miliardów euro rocznie, czyli zaledwie 500 euro milion rocznie. Czy z tego punktu widzenia można powiedzieć, że kwota ta byłaby „nie do udźwignięcia” dla francuskich finansów publicznych, kraju o PKB na poziomie 2.500 miliarda dolarów i dla armii, które wkrótce będą miały ponad 50 miliardów euro w rocznym budżecie? Transpozycja FCAS jest bezpośrednia, nawet biorąc pod uwagę wyższe koszty, francuski PKB znacznie wzrósł od lat 90. i 2000. Rafale ostatnich latach sugeruje doskonałą dynamikę eksportu w nadchodzących dziesięcioleciach, pod warunkiem, że urządzenie i jego system okażą się, jak ma to miejsce w przypadku Rafale dzisiaj, a wcześniej Miraże, skuteczny i istotny ekonomicznie, a nie zamerykanizowany program z wieloma ukrytymi kosztami. Nie możemy zatem powiedzieć, że Francja nie jest w stanie sama sfinansować programu FCAS, w najlepszym razie możemy powiedzieć, że nie chce tego robić.

„Żaden kraj europejski nie dysponuje już technologiami potrzebnymi do projektowania FCAS”


Pozostało 75% tego artykułu do przeczytania. Zasubskrybuj, aby uzyskać do niego dostęp!

Logo Metadefense 93x93 2 Niemcy | Analiza Obrony | Samolot myśliwski

Wykonanie odcisków ucha jest konieczne, abyśmy mogli stworzyć Twoje monitory Klasyczne subskrypcje zapewnić dostęp do
artykuły w pełnej wersjii bez reklam,
od 1,99 €.


Na dalej

1 KOMENTARZ

Komentarze są zamknięte.

PORTALE SPOŁECZNOŚCIOWE

Ostatnie artykuły