W Grecji ujawniono nową francuską politykę eksportową broni.

Francuska polityka eksportowa broni została ukształtowana przez kilkadziesiąt lat sukcesów, dzięki czemu od połowy lat 60. XX wieku, pomimo traumy II wojny światowej i okupacji niemieckiej, znalazła się na podium światowego eksportu.

Następnie opracowano strukturę wokół dwóch uzupełniających się podejść. Po pierwsze, partnerstwa przemysłu obronnego, które dały początek licznym programom zimnej wojny, takim jak myśliwiec bombowiec Sepecat Jaguar, morski samolot patrolowy Breguet Atlantic, rakiety przeciwpancerne Milan i HOT oraz trójstronne niszczyciele min.

Wszystkie te programy współpracy były realizowane z europejskimi sąsiadami Francji: Niemcami, Włochami, Wielką Brytanią, Belgią i Holandią.

Francuska polityka eksportowa broni od 1945 roku

Jednocześnie Paryż zwiększył swoje sukcesy w eksporcie sprzętu, szczególnie do krajów Bliskiego Wschodu (Izrael, następnie Arabia Saudyjska, Irak, Katar i Zjednoczone Emiraty Arabskie), Europy (Belgia, Grecja, Hiszpania), Ameryki Południowej (Brazylia , Argentyna, Chile, Peru), w Afryce (Maroko, Egipt, Republika Południowej Afryki, Libia itp.), a także w regionie Azji i Pacyfiku (Pakistan, Indie, Australia, Tajwan itp.).

Eksport broni nie ewoluował politycznie w latach 1945–2022
Francuska polityka eksportowa broni praktycznie nie ewoluowała od końca lat pięćdziesiątych XX wieku i pierwszych znaczących sukcesów francuskich producentów sprzętu obronnego na arenie międzynarodowej.

Ten podział na partnerów europejskich i klientów globalnych trwał aż do przybycia prezydenta Macrona do Pałacu Elizejskiego w 2017 r., mimo że coraz wyraźniej widać było, że nie reaguje on już skutecznie na francuskie możliwości przemysłowe i technologiczne.

Podczas swojej pierwszej pięcioletniej kadencji Emmanuel Macron i Minister Sił Zbrojnych Florence Parly powielili, a nawet zaakcentowali ten model, podejmując liczne inicjatywy europejskie mające na celu nadanie treści ambicjom europejskiej obronności, wspieranym przez nowo wybranego prezydenta.

Dało to początek francusko-belgijskiemu programowi CaMo i ujawniło umowy Lancaster House z Londynem. Dwa główne aspekty tego prezydenckiego pragnienia to pojawienie się „Airbus Naval” poprzez powiązanie Grupy Marynarki Wojennej z włoskimi Fincantieri w ramach wspólnego przedsięwzięcia o nazwie Naviris, a przede wszystkim uruchomienie kilku dużych programów francusko-niemieckich, w tym obecnie dobrze znane FCAS i MGCS.

Fiasko europejskich ambicji prezydenta Macrona

Na nieszczęście dla francuskiego prezydenta strategia ta przy wielu okazjach przyniosła odwrotny skutek. Tym samym, po niepowodzeniu zakupu Chantiers de l'Atlantique przez Fincantieri, Naviris został opróżniony ze swojej substancji, aby stać się strukturą ograniczającą się do programów współpracy dwustronnej, takich jak modernizacja niszczycieli przeciwlotniczych klasy Horizon.

P8 indyjskiej marynarki wojennej e1686057650829 Międzynarodowa współpraca technologiczna Obrona | Analiza Obrony | Budowa marynarki wojennej
Order Boeinga P8A Poseidon wydany przez Luftwaffe położył kres francusko-niemieckiemu programowi MAWS

Współpraca z Niemcami również uległa pogorszeniu po porzuceniu przez Berlin programów MAWS, CIFS i Tiger III, podczas gdy FCAS, a zwłaszcza MGCS, regularnie napotykają istotne turbulencje zagrażające ich własnej stabilności.

Prawdopodobnie jest to jednak pojawienie się coraz bardziej oczywistych różnic między Paryżem a Berlinem, czy będzie to przejęcie F-35A, czy uruchomienie europejskiej inicjatywy Skyshield skupiającej 15 krajów europejskich, ale zamkniętej dla Francji i Włoch, które przewodziły francuskiej władze do rozważenia zmiany tej strategii eksportowej.

W stronę nowej francuskiej polityki partnerstwa i eksportu broni

Początki tego rozwoju pojawiły się podczas głosowania w parlamencie nad ustawą o programowaniu wojskowym na lata 2024–2030 wiosną 2023 r. Przy tej okazji Minister Sił Zbrojnych Sébastien Lecornu faktycznie ogłosił, że nowa wersja ustawy Rafale, F5, również znacznie bardziej ambitny niż oczekiwano, zostanie opracowany do 2030 r.

Myśliwiec pokładowy dwusilnikowy Koncepcja TEDBF Międzynarodowa współpraca technologiczna Obrona | Analiza Obrony | Budowa marynarki wojennej
Safran i Dassault Aviation mogłyby przyłączyć się do rozwoju programu TEDBF, przyszłego indyjskiego myśliwca pokładowego.

zwłaszcza, program ten byłby otwarty dla „Klubu Rafale », czyli kraje wdrażające urządzenie, posiadające przemysł lotniczy i obronny i chcące w nie inwestować. Był to pierwszy raz, kiedy Francja otworzyła współpracę przemysłową w dziedzinie obronności z krajami pozaeuropejskimi, co stanowi dla niej kwestię strategiczną.

Kilka tygodni później, przy okazji oficjalnej wizyty premiera Indii Narendry Modiego we Francji z okazji obchodów 14 lipca, omawiano kilka programów francusko-indyjskich, a także przyszłe przejęcie 26 Rafale M i trzy dodatkowe okręty podwodne Scorpene dla indyjskiej marynarki wojennej.


Pozostało 75% tego artykułu do przeczytania. Zasubskrybuj, aby uzyskać do niego dostęp!

Logo Metadefense 93x93 2 Międzynarodowa współpraca technologiczna Obrona | Analiza Obrony | Wojskowe konstrukcje morskie

Wykonanie odcisków ucha jest konieczne, abyśmy mogli stworzyć Twoje monitory Klasyczne subskrypcje zapewnić dostęp do
artykuły w pełnej wersjii bez reklam,
od 1,99 €.


Na dalej

1 KOMENTARZ

PORTALE SPOŁECZNOŚCIOWE

Ostatnie artykuły