Czy SSN-AUKUS będzie miał skórkę przyszłych australijskich F-35A?


Od dwóch lat i oficjalna zapowiedźSojusz AUKUS skupiającego Australię, Wielką Brytanię i Stany Zjednoczone, a następnie wspólny program łodzi podwodnych do ataku nuklearnego SSN-AUKUS, władze australijskie działają, że tak powiem, w stanie graniczącym ze schizofrenią, jeśli chodzi o programy wojskowe kraju.

Z jednej strony są dytyrambiczni i wywyższeni, jeśli chodzi o wychwalanie przyszłego potencjału osiem nowych SSN Królewskiej Marynarki Wojennej Australii, od 3 do 5 okrętów klasy Virginia, które zostaną zakupione od Stanów Zjednoczonych oraz od 3 do 5 okrętów podwodnych nowej generacji (w sumie osiem okrętów) zaprojektowanych wspólnie z Wielką Brytanią, przy wsparciu technologicznym Amerykanów.

Fregaty klasy Hunter, IFV AS21 Redback i F-35A: lista cięć programowych w Australii rośnie

Z drugiej strony w dalszym ciągu obniżają ambicje swoich pozostałych programów sprzętowych. W ten sposób w kwietniu ubiegłego roku program LAND 400, którego celem było pozyskanie 450 nowych bojowych wozów piechoty dla armii australijskiej, podzielono przez 3 i zmniejszono do 150 jednostek, w tym przypadku, Południowokoreański AS-21 Redback wolał niemieckiego KF41 Lynx.

Kilka tygodni temu, na początku września, tak było kolej na zagrożenie programu fregat klasy Hunter ze względów budżetowych, nie wiedząc w tej chwili, czy zostanie on po prostu zmniejszony, czy też anulowany w celu przejścia na tańszy model statku niż wybrany dotychczas brytyjski Type 26.

AS21 Redback
Armia australijska ostatecznie zakupi tylko 150 z 450 wozów piechoty AS21 Redback zaplanowanych w programie Land 400

W tym tygodniu według strony internetowej Janespojawiło się nowe zagrożenie dla ważnego australijskiego programu. Rzeczywiście, Królewskie Australijskie Siły Powietrzne zamierzają uruchomić w tej dekadzie program mający na celu wymianę 24 obecnie znajdujących się w służbie samolotów F/A-18 F Super Hornet na samoloty około trzydziestu dodatkowych F-35A Lighting 2 w ramach programu AIR 6000, ponadto już w służbie w kraju, 60 później plus 12 zamówionych.

Program ten miał w naturalny sposób na celu ujednolicenie australijskiej floty myśliwskiej, nawet jeśli wydawało się, że należy zachować 12 elektronicznych samolotów bojowych EA-18G Growler, również znajdujących się w służbie.

Ponadto Królewskie Australijskie Siły Powietrzne wydawały się szczególnie usatysfakcjonowane i przekonane o możliwościach myśliwca Lockheed-Martin i jego operacyjnej wartości dodanej w porównaniu ze starszymi samolotami, takimi jak Super Hornet.

Jednak według informacji uzyskanych przez specjalistyczny serwis Janes wszystko obecnie wskazuje na to, że ambicje te nie zostaną zrealizowane, przynajmniej nie w tej dekadzie. Zapytane przez portal w tej sprawie australijskie Ministerstwo Obrony wskazało, że żadna decyzja nie została podjęta, ale z drugiej strony: Australijskie Super Hornety będą nadal modernizowane w nadchodzących latach.

Zachowaj F/A-18 Super Hornet na potrzeby wdrożenia rakiety AGM-158C LRASM

Tę deklarację należy rozpatrywać w kontekście wniosków i zaleceń nowy przegląd strategiczny został upubliczniony kilka tygodni temu, która planuje w dalszym ciągu wykorzystywać samoloty F/A-18 F RAAF co najmniej do 2027 r., zwłaszcza do wdrażania amunicji przeciwokrętowej Pocisk przeciwokrętowy dalekiego zasięgu AGM-158C lub LRASM, do czego obecnie nie jest zdolny F-35A.

Pozostaje poza poprzednim argumentem, który ma jedynie ograniczony zakres, ponieważ zarówno AGM-158C LRASM, jak i Joint Strike Missile JSM są integrowane z blokiem 4 F-35 przed rozpoczęciem operacji w połowie przyszłego roku, trwa oczywista dynamika mająca na celu ograniczenie lub nawet zmniejszenie niektórych wydatków związanych z głównymi programami.

F/A-18 F Super Hornet
Oczekuje się, że australijskie F/A-18F Super Hornety zostaną przedłużone w tej dekadzie, kiedy to miały zostać zastąpione 30 dodatkowymi F-35A w ramach programu AIR6000.

Wyłania się obecnie niewyczerpująca lista całego wyposażenia i środków, z których armia australijska będzie musiała zrezygnować, aby faktycznie móc wyposażyć się w te osiem okrętów podwodnych do ataku nuklearnego.

Co zaskakujące, temat ten nigdy nie był prezentowany w tym aspekcie ani australijskim parlamentarzystom, ani opinii publicznej tego kraju. Jak dotąd zaproponowany argument ogranicza się do podkreślenia wartości dodanej okrętów podwodnych o napędzie atomowym w porównaniu z okrętami podwodnymi o napędzie konwencjonalnym i okrętami podwodnymi AIP.

Oczekiwane korzyści i wartość dodana programu SSN-AUKUS

Jednak oczywiste jest, że te pierwsze oferują znacznie lepszą wydajność i możliwości niż te drugie. W rzeczywistości 8 przyszłych Australijczyków SSN Virginia i SSN-AUKUS będzie niewątpliwie miało wiele zalet i mocnych stron w porównaniu z SSK, które zastępują, niezależnie od tego, czy będą to obecnie używane Collinsy, czy inne modele, w tym wcześniej zamówiony Shortfin Barracuda .

SSN są rzeczywiście znaczne szybciej i mieć teoretycznie nieograniczona autonomia nurkowania, co im na to pozwala zmienić położenie bardzo szybko i dyskretnie, na prośbę Admiralicji. Poza tym ta prędkość im na to pozwalatowarzyszyć i eskortować statki główne podobnie jak lotniskowce o napędzie atomowym, również ewoluują ze stałą prędkością.

W końcu reprezentują wybraną broń atakować i niszczyć wrogie okręty podwodne o napędzie atomowym którzy również mogą wykorzystać ich prędkość, aby w razie potrzeby uniknąć starcia. Tym samym australijskie SSN wydają się, przynajmniej na pierwszy rzut oka, niezaprzeczalnym atutem Królewskiej Marynarki Wojennej Australii.

Klasa Nimitza
Eskortowanie statków kapitałowych, takich jak lotniskowce o napędzie atomowym, jest jedną z głównych misji SSN. Australijska marynarka wojenna nie ma lotniskowców ani nawet żadnych prawdziwych okrętów wojennych.

Potrzeby i ograniczenia australijskiej marynarki wojennej

Jednakże aktywa te są dziś wykorzystywane głównie przez kraje posiadające statki do eskorty, takie jak amerykańskie, brytyjskie, chińskie i francuskie lotniskowce oraz główne okręty szturmowe, lub do bardzo specyficznych potrzeb, takich jak eliminowanie SSBN i uderzenie floty morskiej konwoje, jak w przypadku Rosji. Australia natomiast nie ma ani odstraszanie, ani Capital Ship do ochronyi nie ma nawet żadnych możliwości projekcji prawdziwej mocy do eskorty.


Pozostało 75% tego artykułu do przeczytania. Zasubskrybuj, aby uzyskać do niego dostęp!

Logo Metadefense 93x93 2 Flota Okrętów Podwodnych | Sojusze wojskowe | Analiza obrony

Wykonanie odcisków ucha jest konieczne, abyśmy mogli stworzyć Twoje monitory Klasyczne subskrypcje zapewnić dostęp do
artykuły w pełnej wersjii bez reklam,
od 1,99 €.


Na dalej

1 KOMENTARZ

PORTALE SPOŁECZNOŚCIOWE

Ostatnie artykuły