Opuszczona przez Moskwę Armenia w obliczu zagrożenia ze strony wojsk Baku zwraca się ku Francji

W 1992 r. Armenia wraz z sześcioma innymi byłymi republikami radzieckimi, w tym Rosją, uczestniczyła w tworzeniu Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym, czyli OUBZ.

Niedługo potem Azerbejdżan dołączył do sojuszu, który podobnie jak NATO zakłada, że ​​agresję na jednego z jego członków należy uznać za agresję na każdego z jego członków, mimo że kraj ten znajdował się w konflikcie z Armenią w Górskim Karabachu. Po przystąpieniu w 1993 r. nastąpiła Gruzja.

Historyczne podsumowanie organizacji traktatu o bezpieczeństwie zbiorowym, czyli OTSC

Skoncentrowana wokół Rosji OUBZ stanowiła wówczas skuteczny organ kontrolny dla Moskwy, mający na celu utrzymanie byłych republik radzieckich w jej strefie wpływów, w szczególności poprzez rozmieszczenie wojsk rosyjskich w tych różnych krajach.

Budynek zaczął się rozpadać w 1999 r. wraz z utworzeniem GUAM, organizacji współpracy gospodarczej i politycznej, która zrzeszała Ukrainę, Mołdowę oraz dwóch dezerterów z OTSC, Gruzję i Azerbejdżan, ale pozbawionych środków do życia sojuszu wojskowego. Ze swojej strony Uzbekistan ewoluował między tymi dwiema organizacjami do 2012 r., po czym wybrał niezależną ścieżkę.

OUBZ wojny gruzińskiej
W sierpniu 5 roku armia rosyjska dotarła do bram Tbilisi, stolicy Gruzji, zaledwie 2008 dni.

Moskwa sprawiła, że ​​Gruzja, Ukraina i Mołdawia słono zapłaciły za odmowę dostosowania się i za przejście w stronę Europy i NATO. Po pierwsze, w 1992 r. poprzez militarne wsparcie naddniestrzańskiego ruchu separatystycznego przeciwko Mołdawii podczas wojny nad Dniestrem, co doprowadziło do trwałego rozmieszczenia sił rosyjskich na tym secesjonistycznym terytorium po zawieszeniu broni w 1992 r.

W 2008 roku armia rosyjska rozpoczęła zakrojoną na szeroką skalę operację wojskową przeciwko Gruzji, po tym jak w wyniku wielokrotnych prowokacji doprowadziła Tbilisi do rozpoczęcia operacji reagowania w Osetii Południowej.

Pod koniec 5-dniowej operacji Gruzja zmuszona była zaakceptować narzucone przez Rosję warunki zawieszenia broni, zgadzając się na udzielenie rozszerzonej niepodległości obwodom Osetii Południowej i Abchazji, w większości rosyjskojęzycznej.

Wreszcie w 2014 r. armie rosyjskie rozpoczęły, na marginesie wydarzeń na Majdanie, które doprowadziły do ​​odejścia prorosyjskiego prezydenta Janukowycza, operację wojskową, która doprowadziła do zajęcia Krymu, a następnie w 2015 r. do wybuchu Donbasu wojny, która trwała do lutego 2022 roku, oraz rozpoczęcie rosyjskiej wojskowej operacji specjalnej przeciwko całej Ukrainie.

Wojny o Górski Karabach

Azerbejdżan, będący jedyną byłą Republiką Radziecką należącą do GUAM, a nie do OUBZ, która nie doświadczyła rosyjskiej agresji, rozpoczął w 2020 r. ofensywę przeciwko Górskiemu Karabachowi, historycznemu terytorium Armenii zdobytemu przez Erewan podczas pierwszej wojny o Górski Karabach z 1988 do 1994.

Armenia Górski Karabach 2020 Siły rosyjskie
Siły rosyjskie nałożyły zawieszenie broni podczas drugiej wojny o Górski Karabach po tym, jak armia azerbejdżańska zestrzeliła rosyjski helikopter nad ziemią ormiańską.

W ciągu kilku dni, armia azerska, wspierana przez Turcję i uzbrojona przez izraelski przemysł, zmiażdżyła ormiańską obronę, co doprowadziło do nowego podziału regionalnego. Armenia, będąc członkiem OUBZ, nie uzyskała w tym konflikcie pomocy od żadnego państwa członkowskiego sojuszu, Moskwa oceniła, że ​​był to jedynie spór terytorialny, a Górski Karabach nie był, ściśle rzecz biorąc, terytorium Armenii.


Pozostało 75% tego artykułu do przeczytania. Zasubskrybuj, aby uzyskać do niego dostęp!

Metadefense Logo 93x93 2 Obrona przeciwlotnicza | Wiadomości obronne | Sojusze wojskowe

Wykonanie odcisków ucha jest konieczne, abyśmy mogli stworzyć Twoje monitory Klasyczne subskrypcje zapewnić dostęp do
artykuły w pełnej wersjii bez reklam,
od 1,99 €.


Na dalej

1 KOMENTARZ

Komentarze są zamknięte.

PORTALE SPOŁECZNOŚCIOWE

Ostatnie artykuły